Bella Luxx's Overvloedige Straffen Deel 1 - Alleen Straf

Toen Bella en ik uit eten waren, was het restaurant onderbezet en was de bediening traag. Tot grote ergernis van iedereen binnen een straal van 100 meter begon een vrouw die alleen maar als een Super Karen kan worden omschreven, een groot toneelstuk op te voeren en luidkeels haar honger en ongeduld te verkondigen. Het was op zijn zachtst gezegd onaangenaam, en het personeel deed wat ze konden. Super Karen bleef zich aanstellerig en buitengewoon vervelend gedragen, maar het personeel behandelde haar met maximale professionaliteit. Maar Bella besloot dat ze zich moest bemoeien met een situatie die ons helemaal niet aanging.

Bella begon tegen de vrouw te schreeuwen dat ze haar mond moest houden, en dat we allemaal al een tijdje aan het wachten waren en dat het personeel duidelijk alles deed wat ze konden. “Zie je dan niet hoe druk ze het hebben?! Denk je dat jij de enige bent die wil eten?! Wat is er mis met jou?!” Ik deelde Bella’s gevoelens, en waarschijnlijk iedereen anders in het restaurant ook, maar dat ze zich ermee bemoeide hielp NIET. Super Karen – die net met succes tot bedaren was gebracht door het personeel – begon weer te schreeuwen, en ze begonnen met z’n tweeën heen en weer te schelden voor iedereen.

Ik zei tegen Bella dat ze het alleen maar erger maakte, en waarschuwde haar dat ze ermee moest ophouden, maar ze luisterde niet naar me. Ik koos ervoor om het restaurant te verlaten voordat Bella haar geduld volledig verloor, omdat Bella het niet kon laten lijken en op weg leek naar een handgemeen met deze onbeleefde vreemde. Ik had geen zin om met de politie te maken te krijgen of me verder te schamen voor Bella’s gedrag, dus ik greep haar arm en leidde haar beslist het restaurant uit.

Deze video begint wanneer we weer thuis aankomen, en tegen die tijd is Bella aanzienlijk gekalmeerd. Het is duidelijk dat ze begrijpt dat ik extreem ontevreden ben over haar gedrag, en ze weet maar al te goed dat haar beste optie is om nederig te accepteren welke straf ze weet dat ze krijgt. Had ze maar dit soort zelfbeheersing getoond in het restaurant.

We lopen door de voordeur, en na een korte preek geef ik Bella de opdracht om stil te staan en haar handen achter haar rug te houden zodat ze een klap in haar gezicht kan krijgen. Bella gehoorzaamt nerveus, en ik geef haar een klap in haar gezicht. Dan herinner ik haar eraan dat ze me een eikel noemde toen ik haar het restaurant uit leidde, wat ze weet dat een enorme fout was, en ik geef haar weer een klap in haar gezicht.

Vanaf hier leid ik haar naar de badkamer voor een grondige mondzeepbeurt. Bella probeert eerst te praten om te voorkomen wat er gaat komen, maar geeft die vergeefse poging snel op als het duidelijk wordt dat het enige wat ze doet het risico lopen is het erger te maken. Gehoorzaam werkt Bella mee als ik haar opdraag haar mond te openen, en doet ze weer wat haar wordt opgedragen als ik haar haar tong laat uitsteken. Ik spoel haar mond uitgebreid uit, en tussen de schaamte en vernedering over haar gedrag begint Bella te huilen voordat het voorbij is.

Ik laat Bella kort haar mond spoelen met water, en leid haar dan stevig terug naar de woonkamer voor een flink pak op haar billen. Ik leg haar over mijn knie, ontbloot haar billen, en geef haar een pak slaag alsof haar leven ervan afhangt. Bella’s tranen beginnen al voor de billenkoek, en aan het einde stromen haar tranen vrijelijk. Maar haar straf is nog niet voorbij: ik breng haar naar de hoek, en zeg haar dat ze stil moet staan en moet nadenken over haar gedrag. Bella blijft af en toe huilen tijdens haar hoekstraf. (Het grootste deel van de hoekstraf is versneld, met een zichtbare timer als referentie, zodat je Bella’s ellende kunt aanschouwen zonder hetzelfde alledaagse te hoeven doorstaan. Maar er zijn verschillende momenten waarop ik Bella berisp tijdens haar hoekstraf, die in realtime worden getoond voordat het beeldmateriaal weer wordt versneld voor de stille delen van haar hoekstraf.)

Na 10 minuten volledige stilte, buig ik Bella dan over de bank. Zonder haar te vertellen hoeveel slagen ze kan verwachten, doe ik mijn riem af en draag haar op te tellen totdat ik stop. Bella’s tranen beginnen vrijer te vloeien, en tegen de 20e keer dat het leer haar gezwollen billen raakt, huilt ze eigenlijk onbedaarlijk. Voor de zekerheid – om ervoor te zorgen dat ze voldoende is gestraft om het nooit te vergeten – geef ik Bella een korte maar stevige handpak slaag op haar extra gevoelige billen. Terwijl de tranen over haar gezicht stromen, zeg ik tegen Bella dat haar straf eindelijk voorbij is, en neem ik haar in mijn armen om haar te troosten. Ik zeg haar streng dat dit nooit meer mag gebeuren, maar stel haar ook gerust dat het allemaal voorbij is. Bella’s huilen ebt geleidelijk weg als ik haar vertel dat ik trots ben op hoe nederig en gehoorzaam ze haar straf onderging, en haar lichaam kan ontspannen in mijn armen terwijl ik haar rug en billen kalmerend wrijf.

Als je de video in afzonderlijke delen koopt in plaats van in zijn geheel, dan eindigt hier deel 1 en begint deel 2.

De handpak slaag en de riemstraf worden dan opnieuw getoond in deel 2, maar vanuit de gezichtscamerahoek. Het grootste deel van de berispingen tijdens de billenkoek, evenals de eerste preek, de klappen in het gezicht, de mondzeepbeurt en de hoekstraf, worden ALLEEN in deel 1 getoond. Ze worden NIET herhaald in deel 2. Deel 1 is volledig doorlopend, maar deel 2 bestaat alleen uit scènes waarin Bella actief een pak slaag krijgt vanuit de gezichtscam – ongeveer 130 klappen met mijn hand en 20 slagen met de leren riem. Het grootste deel van de berispingen tijdens haar pak slaag is alleen in deel 1.

Aan het einde van de gezichtscamerahoek van Bella’s pak slaag, eindigt deel 2 met een vijf minuten durende montage van elke keer dat mijn hand of riem op Bella’s arme billen landde, gevolgd door een één minuut durende time-lapse van Bella’s billen die van wit naar donkerrood verkleuren.