Tina Yans Eerste Volwassen Pak Op De Billen - Alleen Strafen

Tina is een 19-jarig meisje dat vanuit China naar Californië is verhuisd. Ze woont hier bij haar familie, volgt een volledig lesrooster op een lokale hogeschool en is een slim meisje met een passie voor lezen.

Onlangs werd Tina overweldigd door schuldgevoel: ze sloeg een wiskundeles over, studeerde niet hard genoeg voor haar eindexamen in dat vak en eindigde met een B- voor het semester. Het was duidelijk een gebrek aan inzet, niet aan intelligentie of vaardigheid. Ze besloot contact met mij op te nemen om de kwestie aan te pakken.

Na ons gesprek vertelde ik haar dat ik vond dat ze discipline nodig had en een pak slaag verdiende. Met tegenzin gaf ze toe dat ze het ermee eens was, en onderwierp ze zich nerveus aan de straf.

Ik leg haar over mijn knie, trek haar broek naar beneden en geef haar de eerste pak slaag die ze als volwassene krijgt. Wanneer ze haar handen niet kan weerhouden om haar billen te beschermen, instrueer ik haar om een haarborstel met beide handen vast te houden. Als een hand de borstel loslaat, gebruik ik de borstel op haar billen. Dit gebeurt twee keer voordat ik besluit dat haar eerste pak slaag voorbij is.

Ik zet haar in de hoek om na te denken, en ze staat daar met haar gezicht naar de muur, handen op haar hoofd en haar geslagen billen nog steeds kwetsbaar bloot. Voor de zekerheid loop ik naar haar toe in de hoek en geef ik haar pijnlijke billen een flinke klap voordat ik haar instrueer om in positie te blijven en verder na te denken over haar gedrag. De hoektijd wordt volledig getoond, maar het grootste deel versneld (d.w.z. time-lapse), zodat de kijker niet hetzelfde saaie gevoel hoeft te ondergaan als Tina.

Uiteindelijk leg ik haar weer over mijn knie en bezegel ik de les met een laatste handmatige pak slaag. Als het voorbij is, begint Tina tranen in haar ogen te krijgen. Ze huilt niet echt, maar haar ogen zijn zeker vochtig. Ik herinner haar eraan waarom ze net geslagen is en leg uit dat ik denk dat haar ogen niet wateren van de fysieke pijn – het is omdat ze weet dat ze zich misdroeg en de straf verdiende die ze net moest ondergaan. Tina is het ermee eens en vindt troost in de wetenschap dat ze verantwoordelijk is gehouden voor haar daden. Ik houd haar in mijn armen en bied de broodnodige nazorg, waarbij ik haar geruststel dat ze zich gereinigd zou moeten voelen van haar schuldgevoel door de harde maar rechtvaardige consequentie te accepteren.