Dani'nin Disiplini: Saygısız Amigo Kızı Koç Tarafından Şaplaklandı

Dani için verimli bir gün olmuştu… en azından kendisi böyle kibirle düşünüyordu. Antrenörü ve takım kaptanı da dahil olmak üzere yetkililere karşı son davranış bozukluğu ve açık saygısızlığıyla cheer antrenmanını bölünce, antrenman aniden sona erdirildi. Dani beklenenden erken eve geldiğinde bunu küçük bir zafer olarak gördü ve yaptıklarının yanına kâr kaldığını düşündü. Yanılıyordu. Antrenörü, ebeveynlerini arayıp yaşananları anlatmakta gecikmedi ve onlar da Dani’nin kendilerinin duyabileceği mesafede, özel bir “okul sonrası” disiplin seansına ihtiyacı olduğunda hızla anlaştı. Kısa süre sonra Dani onu karşısında görünce şaşkına döndü. Zayıf mazeretleri işe yaramadı ve elindeki Islah Kayışı’nı görünce anlaması gereken her şeyi anladı. Kendi evinde, ebeveynlerinin tam bilgisiyle, sadece bir oda ötede cezalandırılmak üzereydi – ah, ne utanç! Dani, yaptığı yaramaz küçük kız gibi sıkıca dizinin üstüne yatırıldı ve sert, etkili bir şekilde elle şaplak atıldı. Dar beyaz külotları aşağı çekilip çıkarıldı ve şaplak, çıplak, yanakları yanan kıçında layıkıyla devam etti. Utanç içinde tepinip inledi ama antrenör yumuşamadı. Kısa sürede bir sandalyeye eğildi, kıçı çaresizce açıkta kalırken, deriden yapılma on iki keskin, acımasız şaplağı yedi. Her ağır vuruş tam isabet etti ve dikkati dağıldığı için onaylanmayınca bir vuruş daha eklendi. Acıyan kıçını ovuşturarak oturan Dani’nin, tutumu ve takım çalışması düzelmezse çok daha sert bir disiplinin kendisini beklediğinden şüphesi yoktu… çünkü takımdaki yerini ve burs umutlarını kaybetmek çok daha kötü olurdu.