Cherry Winters geeft Alana een pak op de billen: Geen liefdadigheid meer voor de huur

Cherry’s geduld met haar luie huisgenoot is eindelijk op. Drie maanden lang heeft Alana geen cent huur betaald. Kalm maar vastberaden maakt Cherry duidelijk dat ze geen liefdadigheidsinstelling runt en niet langer alles alleen kan betalen. Met uitzetting als reële mogelijkheid, ontlaadt haar frustratie zich in een strenge les over verantwoordelijkheid, eentje die Alana niet snel zal vergeten. Alana protesteert, maar weet dat ze al veel te lang heeft geleefd van Cherry’s goedheid. Cherry, degene die alle rekeningen betaalt, houdt zich niet in. Haar ferme hand komt neer in een scherp, prikkend ritme, waardoor Alana rood aanloopt en kronkelt. Als dat niet genoeg is, pakt Cherry een gevreesde haarborstel, en de fellere klappen doen Alana naar adem happen, ongeloof slaat snel om in wanhopige beloften. Tegen het einde belooft Alana werk te zoeken, welk werk dan ook, om niet alleen haar deel van de huur te betalen maar alles wat ze verschuldigd is. Cherry maakt de inzet onmiskenbaar duidelijk: dit is niet alleen een straf, het is een laatste waarschuwing. Nog een misstap kan hen hun appartement kosten, en Cherry heeft geen zin om ooit nog een huis met haar te delen als dat gebeurt.