Irelynn's Stoute Streken Ontmaskerd op Meisjesinternaat

‘Irelynn, word wakker, het is zondagochtend.’ Hoofdmeester Tom is haar kamer binnengekomen en hij heeft een doel. Hij is gekomen om te zien of ze iets te melden heeft. Ze zit al een week op de meisjesinternaatschool – ze zou eigenlijk niets moeten hebben om te melden. Toch heeft ze het verslag opgeschreven en begint ze het aan hem voor te lezen. Ze was maandag te laat voor gym. Hij zegt dat dat niet zo ernstig is – eigenlijk zou ze er met een waarschuwing vanaf zijn gekomen – maar er kwam meer. Op een dag ongepaste kleding dragen. Chocolade eten in bed. Een van de huisregels op GBS – bedden zijn om in te slapen en alleen om in te slapen – niet om te eten of drinken, niet om tv te kijken en niet om op te studeren. Als ze vertelt hoe ze een boek naar een leraar gooide, is hij helemaal niet onder de indruk. En tot slot verloor ze per ongeluk haar sleutel. Dat allemaal in één week. Ze moet gestraft worden, zodat het niet weer gebeurt. Hij legt haar over zijn knie en geeft haar een harde handspanking. Dat is slechts het begin van haar beproeving. Ze moet meteen een beslissing nemen – houten of leren peddel? Ze kiest voor leer. Dus haalt hij de leren peddel van de haak aan de muur boven haar bed. Gebogen over het voeteneind van het bed, met haar gezicht in het matras, wordt haar arme, pijnlijke, rode billen nog roder en pijnlijker als de leren peddel ermee in aanraking komt. Vervolgens moet ze zich verontschuldigen voor elke overtreden regel en beloven het niet meer te doen. Nog steeds vastbesloten haar echt te laten lijden, haalt hij haar beddengoed van het bed. Nu moet ze de komende twaalf uur in bed blijven. Niet naar het toilet gaan, of eten. Als er een noodgeval is, moet ze hem bellen. Het enige wat ze kan doen om de komende twaalf uur door te komen, is slapen.

Irelynn Logeen