Strenge Gezinspakken: Rose Cavendish's Ouderwetse Discipline

De val is gezet!

Rose Cavendish was opgegroeid in een zeer streng traditioneel huishouden. Haar broers en zussen hadden dezelfde discipline genoten als zij in hun jeugd. En hoewel ze maar al te blij waren geweest om de strenge manieren van hun ouders achter zich te laten zodra ze het huis uitgingen, had Rose al hun woorden ter harte genomen. Sterker nog, nadat ze had gezien hoeveel de wereld sinds hun jeugd was veranderd, had ze erop aangedrongen vast te houden aan de goede oude manieren en zich over ongemanierde vrouwen te ontfermen om hen hun fouten te leren.

Haar aanpak was even streng gebleven als die van haar ouders, maar dit had ontegenzeglijk goede resultaten opgeleverd.

Nu had een van Roses jongere broers haar om emotionele steun gevraagd. Hij had haar verteld dat hij vermoedde dat zijn vrouw iets voor hem verborgen hield. Hij kon er zijn vinger niet op leggen. En toen hij haar confronteerde, was ze boos geworden en had ze zijn angsten afgedaan als kinderachtige jaloezie. Ze was een junior advocaat en had al de reputatie uitstekend te zijn in het winnen van debatten. Ongelukkig voor hem. Marlena had Roses broer drie jaar geleden ontmoet en hem in iets minder dan een jaar overgehaald om te trouwen. Dit ondanks het feit dat hij de zorgeloze geest van de familie was geweest. Degene die het minst geneigd was zich te settelen.

Rose had Marlena nooit echt vertrouwd of gemogen, ze vond haar zowel verwaand als egoïstisch met een nogal kinderachtige zelfzucht voor een vrouw van eind twintig. Rose had altijd al vermoed, vanwege haar flirterige aard, dat Marlena niet eerlijk speelde tegenover haar broer. Maar omwille van haar broer had ze tot nu toe niets gezegd.

Marlena had geen idee van Roses ongebruikelijke baan, noch van hoe vaak ze was ingehuurd door mannen of ouders die ten einde raad waren over hoe ze met hun stoute jonge vrouwen en dochters moesten omgaan. Maar ze zou het ongetwijfeld snel genoeg ontdekken. En er zou geen weg terug zijn.

Marlena was verrast toen ze een sms van Rose ontving waarin werd gevraagd of ze woensdagochtend rond 10:30 uur even bij Rose langs wilde komen. Ze had absoluut geen idee waarom, aangezien geen van beiden bijzonder gesteld op elkaar was. Maar omdat ze die ochtend een afspraak bij haar kapper had, stemde ze ermee in. Het was immers maar tien minuten omrijden en ze kon snel in en uit zijn. Toch hield dit haar niet tegen om zich een beetje nerveus te voelen tijdens de rit naar Rose. Een zware sfeer van angst leek over haar te hangen en ze begreep niet waarom. Rose was altijd volkomen beleefd tegen haar geweest, maar er hing een zekere autoriteit om haar heen die Marlena altijd nerveus maakte en haar het gevoel gaf alsof ze iets verkeerds had gedaan. Misschien was het die altijd enigszins ‘wetende’ blik die haar deed denken aan een van haar strenge oude schooljuffrouwen. Die lerares leek altijd te weten wanneer Marlena iets uitspookte, en hoe hard ze ook probeerde, ze was haar nooit kunnen ontlopen. Toch moest het allemaal in haar verbeelding zijn geweest dat haar schoonzus haar doorzag. Of dat hoopte ze tenminste.