Şirket Kültüründe Dayak – Yalnızca Özel Cezalar

Bir iş gezisindeyken önemli bir müşteriye karşı lafını esirgemeyen Ten, otel odasına döndüğünde bir şaplak cezası alır. Meslektaşı Aria’ya, “Sadece elimle şaplak atacağımsa bu kadar da kötü olamaz” demeye çalışır, ancak durumun düşündüğünden (ve umduğundan) çok daha kötü olacağı hızlıca kendisine bildirilir. Ayrıca, örnek bir çalışan olduğu için affedilmeyeceğini öğrenince hayal kırıklığına uğrar. Kendini neyin içine sokmuştu? Ve müşteriler zorluk çıkarırken neden sadece çenesini kapalı tutmamıştı?

Onu diğer odadan sürpriz yaparak yakaladım – Aria ile kaderini tartışırken suitette olmadığımı sanıyordu – ve kolundan tutup, Aria’nın onun disipline edilişini izlemek zorunda kalmaması için suitin daha özel bir bölümüne götürdüm. Pantolonunu indirdim ve ona iyice bir şaplak çektim. Poposunu korumak için elini geri koyduğunda, bir daha yapmamasını, yoksa eline kayış vuracağımı söyledim. Tekrar yapınca, onu ayağa kaldırdım, kemerimi çıkardım ve avucuna kemerle beş şiddetli vuruş yaptım.

Elinin kayışlanmasından sonra, şaplak yemeye devam etmesi için hemen dizimin üzerine yatırdım. Ardından onu, revize edilmiş bir “Köşe Zamanı” uygulasın diye pencereye gönderdim: pantolonu indik halde, dış dünyaya (ve yakındaki golfçülere görünür vaziyette) bakacak şekilde durdu. Sonra Ten’i tekrar dizime yatırıp bir şaplak daha attım ve bu sefer ceza bitmeden ağlamaya başladı. Daha sonra onu kollarıma alıp, cezasının kendi iyiliği için olduğunu ve onu affettiğimi bilmesini sağlayacağım.